miércoles, 2 de mayo de 2012

Pequena lei do Desorden

Xa fai tempo que espero
coa miña alma encollida
a que me tenda la man
e que salves outra vida

Pero agora todo cambiou
e os teus dedos son coitelos
e a miña sangre parece lixo
e o meu sudor e xenebra

Da tua boca saen balas
feitas de saudade
Dos teus ollos sae desprecio
feito de escuridade

(Nunca antes habia escrito un poema en gallego, nunca es tarde si la dicha es buena)

No hay comentarios:

Publicar un comentario